من نمي دونم شما اخبار دست اول رو از کجا مي خونيد. من که هميشه توي وبلاگ همسر عزيزم مي خونم (وبلاگي که توي اين سالهاي دوري وسيله ي مهمي بوده براي ارتباطمون و براي تبادل نظرهايي که هر بار باعث شدند براش احترام خيلي بيشتري از گذشته قايل بشم. حالا مدتيه که اين وبلاگ تبديل شده به يه ستاد انتخاباتي پر شور و پر کار. ستادي که فقط نظرات خود همسر عزيزم رو مي رسونه، فقط براي منافع ملي ايران کار مي کنه و به هيچ کس وابسته نيست.)
امشب نوشته بود که دانشمندهاي سرشناس کشورمون (غير از اونايي که مي دونم به خاطر گذشته شون جرات حرف زدن ندارند و خيلي خيلي محافظه کار هستند) از دکتر معين پشتيباني کردند. خبر خيلي خوبي بود ولي از اون جالب تر جور نوشته اش بود که منو ياد اولين خاطره ي مشترکمون انداخت. 11 سال پيش، کنفرانس فيزيک سنندج. شوري که توي اين نوشته ديدم همون شور اون روزها بود. و همون احترامي که براي بزرگ تر ها مثل دکتر منصوري قائل بوديم و سال هاست که ديگه اثري ازش نديدم.

امروز اون کسي که قهرمان دوران دبيرستانمون بود با ما همفکره و هم فکر بودنش رو با صداي بلند اعلام کرده. جالب تر از اون دکتر ثبوتيه که مرد ساکت جامعه ي فيزيک مي دونستيمش. پدر فيزيک ايران، کسي که بيشتر کار مي کنه و کمتر حرف مي زنه و حق زيادي به گردن علم ايران داره. شايد هر کسي که اون رو بشناسه بلافاصله متوجه بشه که اين حمايتش چه اثري روي زنجاني ها و همه ي اون ها که قبولش دارند داره.

بازهم از همه ي اين ها جالبتر، ديدن اسم سيف الله رنجبر دائمي رييس بخش فيزيک ذرات بنيادي و کيهان شناسي مرکز بين المللي فيزيک نظري ايتاليا توي اين ائتلافه. رنجبر که سالهاست بيرون از ايران زندگي مي کنه با در دست داشتن اين پست مهم تا به حال خدمات خيلي بزرگي به همه ي ايراني ها کرده و نقش بزرگي توي شناسوندن نام خوب از ايران به بقيه ي دنيا داشته.

به قول ساناز، واقعا افتخار داره ديدن اين که دانشمندان و نخبه هاي کشورمون (هر جاي دنيا که هستند) با ما هم فکرند و به قول خودم، حسوديم مي شه که بعضي وقتها اعلام نظر يک نفر که زندگيش رو صرف خدمت به ايران کرده، مي تونه به اندازه ي همه ي کارهاي کساني که مي شناسي موثر باشه.