غروب يه روز تعطيل آخر هفته. صداي محمد نوري. چراغ هاي خاموش و سکوت مطلقي که به جز ناله هاي ترومپت تاپان چيزي نمي شکندش. برق نيست. تلفن ها خرابند. کسي که دلت بخواد ببينيش تا چند هزار کيلومتر در دسترس نيست. همه ي چراغ هاي پيام رسان ياهو خاموشن. هوا ي بيرون ابري و دلگيره. تا رفتنم سه روز مونده . جز اين که بيام اين تو بنويسم من هنوز هستم چه کار ديگه اي از دستم بر مياد؟